Najprostsza i zarazem najczęściej spotykana definicja spamu określa go jako pojęcie zaczerpnięte z informatyki, które oznacza reklamy i niechciane wiadomości w poczcie elektronicznej lub artykuły wieloadresowe wysyłane na wiele grup dyskusyjnych.1

Przywołana przeze mnie przed chwilą definicja jest nieprecyzyjna i nie zawiera w sobie wszystkich kluczowych elementów, które pozwoliłby przeciętnemu użytkownikowi poczty elektronicznej łatwo i bez zbędnego trudu rozstrzygnąć co uznać możemy, a co nie za SPAM. W związku z tym sięgnijmy po bardziej rozbudowaną definicję:

Spam

1.Junk e-mail. Pocztowy śmieć. Nieproszony list elektroniczny ? najczęściej reklama, ?łańcuszek szczęścia?, obietnica dużych zarobków przy niewielkim wkładzie czasu i pieniędzy, itp.

2 Także: bulk e-mail. Metoda przeniesienia kosztów reklamy na użytkowników polegająca na masowym wysyłaniu wiadomości e-mail zawierających materiały promocyjne lub publikowaniu wielu kopii tego samego artykułu reklamowego w grupach dyskusyjnych oraz listach dyskusyjnych (jednak posiadając konto pocztowe na jednym z darmowych serwerów, należy liczyć się z otrzymywaniem spamu. Zgoda na takie działania stanowi jeden z punktów regulaminu i wyrażana jest przez użytkownika podczas zakładania konta).

3.Nadużycie jakiejkolwiek usługi sieciowej w celach promocyjnych. Przykładem jest zawyżanie pozycji własnej witryny w wyszukiwarkach poprzez nieadekwatne do zawartości stron definiowanie znaczników META.2

Dodać należy również, że za spam uznać możemy wiadomość, która zawiera w swojej treści trzy ważne punkty tj:

treść i kontekst wiadomości są niezależne od tożsamości odbiorcy, ponieważ ta sama treść może być skierowana do wielu innych potencjalnych odbiorców,

jej odbiorca nie wyraził uprzedniej, możliwej do weryfikacji, zamierzonej, wyraźnej i zawsze odwoływalnej zgody na otrzymanie tej wiadomości,

treść wiadomości daje odbiorcy podstawę do przypuszczeń, iż nadawca wskutek jej wysłania może odnieść korzyści nieproporcjonalne w stosunku do korzyści odbiorcy wynikających z jej odebrania.

2. Etymologia i historia powstania SPAMU.

Historia każdego współczesnego wynalazku czy zjawiska społecznego ma swoją ciekawą i interesującą historię. Nie inaczej jest w przypadku etymologii SPAMU. Samo słowo pochodzi z języka angielskiego i było początkowo nazwą bardzo popularnej, taniej i podobno pożywnej konserwy mielonej. Na marginesie warto dodać, że stanowiła ona część wyżywienia amerykańskich żołnierzy w trakcie II Wojny Światowej. Nowe znaczenie SPAM uzyskał dzięki skeczowi kabaretu Monty Pythona, w którym to klienci przychodzą do restauracji i próbują zamówić jakiś posiłek. W tym samym czasie kelner wciąż proponuje im zakup spamu (?mielonki?) serwowanej w wielu odmianach (“Well, we have spam, tomato & spam, egg & spam, egg,bacon & spam… Spam spam spam spam, spam spam spam spam, lovely spam, wonderful spam…”). Spam jest tutaj synonimem ?gadulstwa?, ?słowotoku? i nie potrzebnej informacji. Do słownika terminów stosowanych w sieciach komputerowych słowo to wprowadził najprawdopodobniej Joel Furr3, choć jak podają niektóre źródła termin ten był już wcześniej stosowany przez młodzież jako określenie niechcianej poczty rozsyłanej drogą tradycyjną. Inni z kolei twierdzą, że termin upowszechnili w latach 80 miłośnicy MUDów4 piętnując w ten sposób tych graczy, którzy – zamiast uczestniczyć w grze – wysyłali do innych bezsensowne komunikaty, wyłącznie w celu blokowania serwerów. Następnie termin ten przeszedł do Usenetu5, gdzie spamem zaczęto nazywać sposób zwalczania nielubianych dyskutantów poprzez zarzucanie ich setkami maili o bezsensownej treści.

Wydaje się, że trudno będzie dociec, kto ma całkowitą rację. Można byłoby powiedzieć, że ?sukces? ma wielu ojców i każdy z nich chciałby, choć na chwilę znaleźć się w centrum uwagi. Dodać muszę, że jak w przypadku wielu podobnych terminów i zjawisk po fakcie tworzono również wiele fikcyjnych rozwinięć słowa ?spam? (np. stupid person advertisement, stupid pointless annoying messages), mało jednak prawdopodobne, aby któreś z nich miało cokolwiek wspólnego z rzeczywistością.

Jak podaje serwis pl.wikipedia.org:

Za pierwszy odnotowany w historii sieci spam uznać należy wiadomość wysłaną 1 maja 1978 przez Einara Stefferuda. Korzystając z dostępu do kompletnego zbioru adresów mailowych w sieci ARPANET6 (ok. 1000 maili) wysłał on zaproszenie na swoje urodziny. Jego mail uruchomił całą serię złośliwych i zabawnych odpowiedzi, które zablokowały twarde dyski na serwerze pierwszego spamera.

Z kolei za pierwszy reklamowy spam napisał 1 maja 1978 r. Gary Thuerk, a wysłał go 3 maja. Była to reklama producenta mini-komputerów, firmy Digital Equipment Corp., która zapraszała wszystkich użytkowników Arpanetu z Zachodniego Wybrzeża USA na ?dzień otwarty? ? prezentację najnowszych produktów firmy.

Pierwszy odnotowany spam w Usenecie miał miejsce w 1988 roku, kiedy to Rob Noha wysyłał systematycznie post z tytułem ?HELP ME!? do wszystkich możliwych grup. W poście tym prosił o pomoc finansową dla swojego kolegi, któremu zabrakło funduszy na kontynuowanie studiów.

Pierwszą osobą, z Usenetu, w stosunku, do której użyto określenia spamer, był Richard Depew. W 1993 roku próbował on napisać skrypt, który automatycznie usuwał z grup newsowych posty niezgodne z netykietą danej grupy. Skrypt wymknął mu się spod kontroli i zamiast kasować, wysłał ciąg 200 postów na grupę news.admin.policy. Wiele z osób czytających tę grupę było też zapalonymi graczami w MUD-y i zastosowali oni znane z mudów pojęcie spamer do Richarda.

W 1994 firma adwokacka Canter & Siegel z Phoenix w stanie Arizona rozesłała do niemal wszystkich grup Usenetu swoją ofertę usług w zakresie wypełniania formularzy amerykańskiej loterii wizowej. W odpowiedzi prawnicy spotkali się z tzw. bombardowaniem pocztowym (mail-bombing), czyli “zasypaniem” ich skrzynki pocztowej listami od tysięcy “zaatakowanych” ich reklamą użytkowników, wyrażających swoje niezadowolenie z tego typu praktyk. Megabajty zapełniających dyski listów skłoniły providera, u którego Canter i Siegel mieli wykupione konto, do zablokowania go. W wyniku pertraktacji z providerem, prawnicy uzyskali odblokowanie konta, musieli jednak podpisać zobowiązanie, że nie będą się więcej dopuszczać takich czynów. Wobec ponownego, kilkakrotnego złamania tego zobowiązania, w lutym 1995 zostali odcięci od sieci całkowicie. W międzyczasie zdołali jednak napisać świetnie sprzedającą się książkę o marketingu w Internecie, w której zachwalają zalety i opisują sposób przeprowadzania rozmaitych akcji typu spam.

W tym samym roku miał miejscy pierwszy gigantyczny atak, spamu, który zablokował serwery Usenetu. Został on rozesłany w liczbie kilkunastu tysięcy do wszystkich grup, newsowych, a także na setki tysięcy prywatnych adresów mailowych. Miał on tytuł: ?Global Alert for All: Jesus is Coming Soon? i został wysłany przez chorego psychicznie studenta z uniwersytetu stanowego Ohio.

Źródło:

1 Encyklopedia PWN online : http://encyklopedia.pwn.pl/haslo.php?id=3978016 ( zrzut 04.05.2008 r.)

2 Michał Czajkowski, ?Wielka encyklopedia Internetu i nowych technologii?, wyd. Edition 2000

3 Patrz: http://www.komputerwfirmie.pl/itbiznes/1,54788,5095000.html

4 wirtualne światy ? opowiadania oparte na klimacie fantasy, w których użytkownicy wcielali w wybraną przez siebie postać i przy pomocy komunikatów tekstowych decydowali o zachowaniu swojego bohatera

5 odpowiednik dzisiejszych list i grup dyskusyjnych

6 ARPANET (Advanced Research Project Agency NET-work) – pierwsza zdecentralizowana sieć komputerowa(USA 1969)

O Spamie słów kilka by Jakub Frankiewicz – www.jakubfrankiewicz.eu is licensed under a Creative Commons Uznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne 3.0 Polska License.

—

Autor tekstu: Jakub Frankiewicz

www.jakubfrankiewicz.eu – Zapraszam

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Inne ciekawe wpisy z tej grupy:

• Obecnie przyszłością są kamery przemysłowe.
• Bezpieczeństwo: 10 błędów, za które płacą pracodawcy
• Polityka bepieczeństwa
• Ochrona antywirusowa-dlaczego jest tak ważna?
• Warianty optymalizacji działania serwera

Inne ciekawe wpisy z tej grupy:

• Apteka internetowa
• Pozycjonowanie stron Rzeszów
• internetowy antykwariat

Inne ciekawe wpisy z tej grupy:

• O Spamie słów kilka
• Systemy alarmowe do monitoringu obiektów
• Lubin to ośrodek miejski, gdzie każdy może znaleźć coś dla siebie
• Bezpieczeństwo: 10 błędów, za które płacą pracodawcy
• Polityka bepieczeństwa

Inne ciekawe wpisy z tej grupy:

• Obecnie przyszłością są kamery przemysłowe.
• Lubin to ośrodek miejski, gdzie każdy może znaleźć coś dla siebie
• notesy paperblanks
• Z przewodnikiem po europie
• Kłopoty sąsiadów mogą ci odebrać szansę na kredyt

Inne ciekawe wpisy z tej grupy:

• Dane osobowe w spółdzielni mieszkaniowej
• Zwolnienie dyscyplinarne za pirackie oprogramowanie
• Ochrona danych a bezpieczeństwo informatyczne
• Obowiązek informacyjny wobec pracowników
• Przetwarzanie fotografii pracowników

Inne ciekawe wpisy z tej grupy:

• Obecnie przyszłością są kamery przemysłowe.
• Systemy alarmowe do monitoringu obiektów
• notesy paperblanks
• Z przewodnikiem po europie
• Kłopoty sąsiadów mogą ci odebrać szansę na kredyt

Eksperci od bezpieczeństwa informatycznego z Edge Solutions, ISCG i Kaspersky Lab opracowali listę 10 najczęściej spotykanych wpadek, których konsekwencje narażają pracodawców na największe straty.

Nieświadomość pracowników skutkuje powszechnymi błędami, które słono kosztują pracodawców. Zdaniem ekspertów to człowiek jest najsłabszym ogniwem systemów bezpieczeństwa informatycznego. Proste błędy, niezależnie od jakości zastosowanych zabezpieczeń, najbardziej narażają organizacje na straty finansowe i ryzyko utraty reputacji.

Listę 10 niepożądanych działań opracowały Edge Solutions, ISCG oraz Kaspersky Lab – firmy specjalizujące się w systemach zabezpieczeń sieci. audytach bezpieczeństwa informatycznego oraz doradztwie w zakresie ochrony reputacji i informacji przedsiębiorstw.

Spis błędów podzielono na dwie grupy: niepożądane działania pracowników oraz błędy managerów i administratorów, którzy winni czuwać nad bezpieczeństwem organizacji.

Błędy pracowników popełniane są najczęściej nieświadomie, w dobrej wierze. Użytkownicy sieci nie znają zagrożeń i wykazują się brakiem czujności. Główną przyczyną wpadek na tym polu jest niewłaściwie wdrożona polityką bezpieczeństwa pracodawcy, brak dostatecznej kontroli zachowania pracowników w czasie pracy oraz niedostatek szkoleń.

1. Otwieranie załączników e-mail
Użytkownicy Internetu wciąż są niedostatecznie uwrażliwieni na analizę otrzymywanych załączników do poczty elektronicznej pod kątem złośliwego oprogramowania. Dla cyberprzestępców e-mail to główne narzędzie do przeprowadzenia ataków. W poczcie poza podejrzanymi linkami mogą znaleźć się załączniki, których otwarcie prowadzi do zainfekowania komputera lub sieci. Najgroźniejsza jest poczta wygenerowana automatycznie wewnątrz przedsiębiorstwa, w wyniku infekcji jednego z komputerów pracowników. Taki mail od współpracownika z reguły nie wzbudza podejrzeń odbiorcy, który odruchowo może otworzyć załącznik.

2. Surfowanie na niebezpiecznych wodach
Oprogramowanie antywirusowe i firewall najczęściej skutecznie powstrzymuje złośliwe oprogramowanie, którym zainfekowane są przypadkowo odwiedzane strony internetowe. Jednak surfowanie po niebezpiecznych strefach zawsze zwiększa ryzyko ataku. Poza tym cyberprzestępcy wciąż szybko rozwijają ukradkowe techniki ataku określane mianem “drive-by-download”, które wykorzystują luki w zabezpieczeniach przeglądarek internetowych (podatność na ataki ActiveX). W przypadku tego rodzaju ataków użytkownik może nawet nie wiedzieć, że pada ofiarą cyberprzestępców, a jego komputer jest zarażony.

3. Samowolne instalacje
Pliki do pobrania, które mają zainteresować Internautę, to drugi obok poczty główny obszar działań cyberprzestępców. Błędy pracowników polegają na samowolnym ściąganiu plików oraz instalacji aplikacji na komputerach biurowych. Przestępcy wiedzą, że jeśli uda się zastosować odpowiednie socjotechniki, podszywając złośliwe oprogramowanie pod pożądany plik lub np. e-usługę, wielu użytkowników samodzielnie wyda polecenie, by je pobrać i zainstalować. Nadają więc plikom odpowiednie “opakowanie”: stronę, z której się je pobiera, opis, nazwę. To typowa koncepcja konia trojańskiego.

4. Jedno hasło do wszystkiego
Istnieją serwisy nastawione wyłącznie na pozyskanie haseł i loginów. Pozornie ciekawa strona, dostęp do treści tylko po zalogowaniu. Podajemy login, mail i hasło. A serwis bez wiedzy użytkownika sam sprawdza czy para login/hasło zadziała na jakimś innym portalu. Co więcej, nawet te “dobre” serwisy internetowe miewają luki, które pomagają przestępcom w pozyskaniu haseł użytkowników. Hasła te są następnie automatycznie sprawdzane na dziesiątkach innych portali i bardzo często okazuje się, że pasują one w innych miejscach, dając szansę na skuteczną kradzież tożsamości. Przeciętny użytkownik Internetu używa co najmniej kilkunastu usług wymagających uwierzytelnienia przy pomocy hasła. Jednym z powszechnych błędów jest używanie wszędzie tego samego lub bardzo podobnego hasła.

5. Zapisywanie haseł
Alternatywą dla stosowania identycznych lub podobnych haseł dostępu jest zapisywanie haseł, które są zróżnicowane. Jeżeli użytkownik nie zapisze tych danych w mądry sposób, naraża się na sytuację, w której ktoś przechwyci wszystkie hasła za jednym razem.

6. Łatwowierność i naiwność
Obecnie cyberprzestępcy stosują socjotechnikę, której ofiarą mają padać mniej uważni i nieświadomi użytkownicy. Terminem phishing określa się przypadki wyłudzania haseł lub informacji, zazwyczaj poprzez odpowiednio spreparowany e-mail, który przekonuje ofiarę do konkretnego działania. Łatwowierny użytkownik kierowany jest np. na serwis przypominający stronę banku lub urzędu, ewentualnie podaje informacje, o które prosi, jak się wydaje, zaufany nadawca poczty. Tego rodzaju błędy najczęściej popełniane są na gruncie nadmiernego zaufania wobec drugiej strony, a także z partykularnej chęci zysku.

7. Niewylogowanie
Wciąż użytkownikom sieci często zdarza się kończyć swoją aktywność w aplikacji bez wylogowania się a niej. Odejście od komputera w takiej sytuacji oznacza potencjalne ryzyko oddania dostępu do zasobów aplikacji osobom trzecim. Naraża też potencjalną ofiarę na kradzież jej tożsamości.

Błędy administratorów i managerów wynikają z zaniedbań, niewiedzy, rutyny lub też lekceważenia ryzyka. Mają one dotkliwsze konsekwencje i bardziej wystawiają przedsiębiorstwa na ryzyko strat. Co więcej, gdyby ich nie popełniano, z przedstawionej powyżej listy udałoby się wyeliminować wszystkie punkty.

1. Brak polityki bezpieczeństwa
Pomimo tego, że obecnie wszystkie firmy przetwarzają swoje strategiczne informacje w systemach informatycznych, wiele z nich ma kłopot z wdrażaniem wewnętrznej polityki bezpieczeństwa – jasnych zasad, które określają reguły dostępu do urządzeń infrastruktury IT oraz odpowiedzialność za naruszenie tych zasad. Brak takich zapisów rozmywa odpowiedzialność i sprzyja niepożądanym, szkodliwym zachowaniom pracowników. W wielu innych firmach formalnie istnieje polityka bezpieczeństwa, ale wdrożono ją w sposób niewłaściwy. Organizacje nie radzą sobie z jej przestrzeganiem, kontrolą i egzekwowaniem postanowień w niej zawartych. Zaniedbania w tym obszarze w dłuższym terminie zwiększają ryzyko informatyczne i podatność na ataki we wszystkich obszarach systemu bezpieczeństwa.

2. Brak szkoleń
Innym grzechem zaniechania jest brak szkoleń, których celem jest edukowanie pracowników i uwrażliwianie ich na skutki błędów, jakie mogą popełnić w trakcie korzystania z Internetu. Szkolenia są nieodzownym elementem wdrażania polityki bezpieczeństwa, działań, które powinny być wspierane przez zarząd firmy.

3. Rutyna administratorów
Administratorów, którzy stoją na straży bezpieczeństwa firm, najczęściej gubi zwykła rutyna. Wciąż często obserwuje się brak ingerencji w modyfikowanie domyślnych parametrów zabezpieczeń i ustawień serwerów. Także i tu zdarza się nieodpowiedzialne zarządzanie hasłami dostępu, zaniedbania w monitorowaniu ruchu w sieci, nieautoryzowanych instalacji oprogramowania, a także np. pozostawienie ustawień zabezpieczeń po zmianie na stanowisku administratora.

Przestrzeganie zasad nie zniweluje całkowicie ryzyka. Oszuści bywają naprawdę sprytni. Ale trzeba wierzyć, że tak jak w życiu codziennym, wybierają oni raczej ofiary naiwne niż tych, którzy cały czas czujnie rozglądają się dookoła. Warto więc być świadomym użytkownikiem sieci.

Komentarze do raportu:

Maciej Zaborowski, Konsultant ds. IT Security w Edge Solutions Sp. z o.o.:
W systemie bezpieczeństwa informatycznego każdej organizacji najsłabszym ogniwem pozostaje człowiek i jego proste, banalne błędy. Dotyczy to zarówno administratorów, jak i samych pracowników, którzy mają kontakt z komputerami z dostępem do sieci. Potencjalnych zagrożeń jest mnóstwo i żaden system oparty na rozwiązaniach sprzętowych i oprogramowaniu nie zapewni skutecznego poziomu bezpieczeństwa. Odpowiedzialność za ochronę informatyczną firmy ponosi zarząd, którego rolą jest wspieranie wdrażania zasad bezpieczeństwa i troska o ich przestrzeganie przez cały zespół pracowników. To pozornie proste wyzwanie w praktycznej realizacji jest bardzo trudne, ponieważ błędy są wpisane w naturę ludzką, a ryzyko informatyczne jest często niedoszacowane lub niezauważane. W tym kontekście na liście priorytetów powinno postawić się porządnie opracowaną i wdrożoną politykę bezpieczeństwa, następnie szkolenia dla pracowników oraz systematyczne audyty bezpieczeństwa.

Grzegorz Tworek. Dyrektor Działu Bezpieczeństwo w ISCG, jedna z dwóch osób w Polsce wyróżnionych tytułem Microsoft Security Trusted Advisor:
Jeżeli chodzi o bezpieczeństwo informatyczne, to ogólnie zdrową radą jest nie poddawanie się ciekawości i traktowanie za zagrożenie wszystkiego, co nie pochodzi z bezwzględnie zaufanego źródła. Brzmi to jak zachęcanie do paranoi, ale w sytuacji, kiedy w Internecie są setki milionów użytkowników, naprawdę nie ma innego wyjścia jak założyć, że wielu z nich jest całkiem niegłupich i żywotnie zainteresowanych zrobieniem nam krzywdy. Użytkowników należy edukować: pokazywać sposoby ochrony, uzmysłowić potencjalne konsekwencje nieostrożnego zachowania, przeprowadzać audyty, sprawdzać czujność. Tak jak w wielu firmach zupełnie naturalne są ćwiczenia przeciwpożarowe, tak naturalne być powinny ćwiczenia dotyczące ochrony informacji. Nie jest to bardzo drogie a może uchronić przed poważnymi stratami. Warto też pamiętać, że wyszkolony w pracy użytkownik zacznie używać tej wiedzy w domu i będzie przekazywać ją innym dookoła.

Maciej Ziarek, Analityk Zagrożeń w Kaspersky Lab:
W kontekście ochrony informacji bardzo ważne jest zabezpieczenie nie tylko stacji roboczych, ale także samej sieci. W Polsce około 25% sieci bezprzewodowych nie korzysta z żadnej formy szyfrowania. Dane, jakie w nich są przesyłane, są jawne. To oznacza, że formularze czy strony wymagające logowania mogą być bez trudu podsłuchanie, a informacje przejęte. Bez uświadamiania użytkowników o niebezpieczeństwie pozostawiania otwartych sieci, problem ten będzie się pogłębiać z racji rosnącej popularności sieci WiFi. Obecnie jednym z największych niebezpieczeństw jest używanie inżynierii społecznej przez cyberprzestępców. O ile kilka lat temu skupiali się oni głównie na infekowaniu komputerów, obecnie o wiele skuteczniej żerują na niewiedzy i łatwowierności ludzi. Firmy powinny dziś koncentrować się na bezpieczeństwie swoich danych. Zalecane jest rozsądne ograniczenie użytkownika nie tylko co do konta, ale także w stosunku do programów i plików, jakie może on uruchamiać w pracy. Niemniej ważne jest prowadzenie szkoleń dla pracowników. Tak jak zostało to powiedziane na początku, najsłabszym ogniwem jest człowiek. Powinien być zatem pouczony, jakie praktyki mogą być szkodliwe i niewskazane, czego ma unikać. Niezastąpiony jest także administrator, który na bieżąco kontroluje sytuację i nie dopuszcza do łamania systemu zabezpieczeń.

Marek Massalski
marek.massalski@optimumpr.pl
Tel. kom.: 506 044 620
Tel.: 22 / 859 07 40

Optimum PR
Lasek Brzozowy 6/60
02-792 Warszawa
www.optimumpr.pl

—
Artykuł pochodzi z serwisu Publikuj.org.

Inne ciekawe wpisy z tej grupy:

• O Spamie słów kilka
• Obecnie przyszłością są kamery przemysłowe.
• Polityka bepieczeństwa
• Ochrona antywirusowa-dlaczego jest tak ważna?
• Warianty optymalizacji działania serwera

Jak przechowywać hasła aby nie zniknęły. Co to jest haking. Jak haker może zaszkodzić mojej firmie. Dlaczego bezpieczeństwo w sieci jest tak ważne. Jakiego programu użyć do trzymania haseł.

Posiadając komputer z dostępem do Internetu, musimy pamiętać, że nie jesteśmy bezpieczni. Na każdym kroku czyhają hakerzy chcący wykraść nasze dane, loginy i hasła a także dane zapisane na dysku. Niekiedy jesteśmy posiadaniu ważnych danych firmowych, które nie powinny się dostać w niepowołane ręce. A co jeśli ktoś zobaczy naszą korespondencje. W firmie gci, polityka bezpieczeństwa jest szeroko rozpowszechniona. Aby przeciwdziałać włamaniom musimy pamiętać o kilku zasadach. Przede wszystkim, nie trzymajmy naszych haseł do kont zapisanych na biurku. Naprawdę poświęćmy chwile aby zapamiętać hasło założone do skrzynki email czy do systemu. Lenistwo nie popłaca, wystarczy, że zapiszemy hasło na kartce samoprzylepnej, i przykleimy sobie do biurka a ktoś odwiedzający firmę okaże się być nieuczciwą osobą i w łatwy sposób uzyska dostęp do naszych tajnych informacji. Hakerzy używają metod socjotechnicznych przede wszystkim. Kevin Mitnick wchodził do firmy podając się za montera elektrycznego po czym podpinał się wewnątrz sieci by wykraść dane i wielomilionowe koszty zabezpieczeń legły w gruzach, bo wszystko było stworzone za firewallem, który w sieci wewnętrznej można łatwo obejść. Pamiętajmy o takich szczegółach a unikniemy włamania. Wiele osób trzyma hasła do kont internetowych w przeglądarkach, pamiętajmy, żeby hasło składało się przynajmniej z 8 znaków, dużych liter, znaków specjalnych i cyfr. Inaczej, można łatwo odgadnąć hasło porównując z specjalnie przygotowanym do tego słownikiem, metoda ta nazywa się brute-force i jest absolutnie skuteczna, jeśli system pozwala na logowanie określoną ilość razy. Nie chcielibyśmy chyba pewnego dnia zobaczyć wykasowaną całą skrzynkę email, albo nie móc się zalogować do poczty. Na szczęście są eksperci od bezpieczeństwa, którzy znają te metody i potrafią im skutecznie przeciwdziałać. Gci dba o polityke bezpieczeństwa twojej firmy. Przy przemyślaniu polityki hasłowej, utwórzmy sobie lepiej hasło główne i odczytujmy hasła używając specjalnie przygotowanego do tego programu. Może to być na przykład program KeePass.

–
Grzegorz Patynek
Gminne Centrum Informatyczne

—

Artykuł pochodzi z serwisu Publikuj.org.

Inne ciekawe wpisy z tej grupy:

• O Spamie słów kilka
• Obecnie przyszłością są kamery przemysłowe.
• Bezpieczeństwo: 10 błędów, za które płacą pracodawcy
• Ochrona antywirusowa-dlaczego jest tak ważna?
• Warianty optymalizacji działania serwera

Inne ciekawe wpisy z tej grupy:

• Mapa Polski online
• Pozycjonowanie stron Rzeszów
• internetowy antykwariat

Internet jest miejscem, w którym codziennie dyskutujemy na wiele tematów, wymieniamy dziesiątki postów, staramy się udowodnić, że to właśnie my mamy rację. Nad porządkiem naszych dyskusji czuwają moderatorzy – osoby, które dbają o odpowiedni poziom dyskusji, porządek i przestrzeganie regulaminu.

W dzisiejszych czasach właściwie każdy serwis posiada “ekipę porządkową”. Dlaczego tak się dzieje?

…bo buractwo się szerzy.

W dzisiejszych czasach do Internetu ma dostęp każdy, czy to ksiądz, czy pospolity dresiarz Walduś, któremu jakimś cudem udało się wspiąć na intelektualne wyżyny, otworzyć przeglądarkę i wklepać adres jakiegoś forum, które “kolega z siłki” mu polecił. Ogromna część współczesnych Internautów nie ma zielonego pojęcia o tym jak się powinno dyskutować lub czego nie powinno się robić podczas dyskusji. Efekt jest taki, że próba podjęcia dyskusji z Waldusiem kończy się stosem wyzwisk z jego strony, które co najwyżej mogą spowodować u nas pojawienie się lekkiego uśmiechu połączonego ze zniesmaczeniem. Choćbyśmy nie wiadomo jak bardzo próbowali starać się trzymać w miarę wysoki poziom, to i tak będzie to bezowocny wysiłek, gdy druga strona nie będzie chciała/potrafiła się dostosować. W takie sytuacji nie powinniśmy “równać w dół” i wdawać się w kłótnię, ponieważ dla takich buraków to jest równoznaczne z dobrą rozrywką, a o nas to tylko źle świadczy. Najlepiej jest po prostu wycofać się z takiej dyskusji, nawet jeżeli Walduś gotów będzie pomyśleć, że pokonał nas swoim intelektem. Niech się chłopina cieszy i strzeli sobie piwko.

...bo pełno jest dzieciarni.

…która dostała peceta w ramach komunijnego upominku. Niestety, Walduś dresiarz wcale nie jest jedynym zagrożeniem w Internecie. Trudno pomyśleć, ale są gorsi od niego. Z tego, co widzę dzieciaki są chyba najgorszą grupą, którą można spotkać na forach, grupach dyskusyjnych, czy IRCu. W przeciwności do Waldka mają pojęcie jak wejść na jakieś forum i jak zrobić 500 kont na wypadek gdyby moderator ich zbanował. Tak naprawdę wcale im nie zależy na dyskutowaniu, bo i tak z góry wiadomo, że nie mają żadnych argumentów. Wchodzą w byle jaki temat i zaczynają “napinkę”. Jeżeli chociaż jedna osoba da się ponieść emocjom, to zacznie się regularna wojna. W zależności od czasu reakcji moderatora będziemy mieli okazję okazję podziwiać różnego rodzaju “fajerwerki” – od zwyczajnego ubliżania, przez obrażanie rodzin, na groźbach zabójstwa kończąc. Zresztą, jeżeli chodzi o tego typu groźby, wcale nie jest wymagane kłócenie się z takim dzieciakiem. Jako administrator i moderator kilku stron na własnej skórze odczułem niejednokrotnie nienawiść tego typu dzieciaków. Zaspamowana skrzynka pocztowa, dziesiątki e-maili z pogróżkami, że już mają mój adres i mnie dopadną to tylko wierzchołek góry sposobów jakie nasze “młode pokolenie” posiadło w celu “przetrwania w Internecie”. Tak, czy inaczej – nie warto się nimi przejmować. Jak widzicie żyję i mam się dobrze, a legendy, że dzieciaki mieszkające 300km ode mnie dalej mnie nienawidzą i klną na mnie na osiedlu chyba nigdy nie przestaną mnie bawić.

Tak jak na obrazku – najlepszym sposobem na trolle jest “głodzenie” ich. Jeżeli nikt nie przyłączy się do “radosnej napinki”, to troll zgłodnieje i pójdzie szukać innego miejsca, gdzie zaspokoi “Małego Głoda”. Pamiętajcie, najgorszym sposobem na pozbycie się trolla jest dyskusja z nim. Wielu z Was myśli, że dacie radę zniszczyć go argumentami i przepędzić na dobre. To się nie uda. To nie czas na bohaterską walkę, której nie można wygrać.

…bo istnieje pokolenie JP.

Niesławne pokolenie JP jest nieudolnym i nieumyślnym (?) tworem Firmy – krakowskiego zespołu hiphopowego. To oni głosili hasło “JP na 100%” i całe “internetowe szczeniactwo” podłapało. W tym momencie jakieś 60% dzieciaków “nie kocha policji” poprzez pisanie tego typu haseł, a ich jedyny kontakt ze stróżami prawa to kontakt wzrokowy, kiedy widzą radiowóz na ulicy. Co ciekawe, w takiej sytuacji żadnemu z nich nie przychodzi do głowy darcie buzi “JP JP JP JP JP na 5348473847% !!!!!111″. Ciekawe dlaczego, no nie?

Największe skupiska chamstwa.

Tutaj królują największe portale młodzieżowe – Fotka, Nasza-Klasa, Grono. Sytuacja jest tutaj wręcz tragiczna, a z tego, co widzę moderatorzy nic sobie z tego nie robią lub jest ich po prostu za mało. Co drugi komentarz tutaj jest wulgarny, a co piąta fotka ma coś wspólnego z JP. Duży portal wiąże się także z dużą odpowiedzialnością, o czym twórcy w/w kolosów najwidoczniej zapomnieli. Możliwe, że w najbliższym czasie wyślę do każdego z tych portali listy z prośbą o ustosunkowanie się do obecnej sytuacji. Ciekawe, co i czy w ogóle odpiszą.

W Internecie trwa wojna?

Zdecydowanie tak. Na każdym kroku możemy ją zauważyć, tak samo jak możemy zauważyć fakt, jak bardzo jest ona nierówna. Po jednej stronie stoją dziesiątki tysięcy trolli, a po drugiej zaledwie setki administratorów i moderatorów. Ponadto Ci drudzy zawsze będą pół kroku za trollami, gdyż o dziwo wykazują się one niesamowitą pomysłowością jeżeli chodzi o sposoby łamania wszelkich zabezpieczeń i pułapek.

W takim razie, co zrobimy?

Będziemy walczyć. Każdy powinien zacząć od swojego serwisu/bloga/photobloga, czy czegoś, czym zarządza. Walka z trollami musi być twarda i bezlitosna. Admini – nie wahajcie się perm/IP banów! Nie robicie tego dla własnej przyjemności, tylko dla dobra waszego serwisu. Nie bójcie się spadku liczby użytkowników. Nawet jeżeli na początku ubędzie wam kilku trolli, to przecież i tak mała strata, a możecie być pewni, że taka decyzja zaprocentuje w przyszłości. Normalna osoba, która zauważy porządek na stronie na pewno będzie chciała zostać tu trochę dłużej.

Chciałbym także zaapelować z tego miejsca do adminów, którzy mają problemy z banowaniem ludzi i uważają to za nieludzkie (wiem, że co najmniej dwóch na pewno przeczyta ten tekst) – usuńcie swoje strony. To przez takich jak wy trolle czują się bezkarne i myślą, że wszędzie tak będzie. To wasze strony stają się wylęgarnią tej zarazy.

Na koniec apeluję do wszystkich administratorów o myślenie i wszystkich użytkowników o docenianie starań administracji ich ulubionych stron. To wcale nie jest tak, że my siedzimy i nie ruszamy tyłków z naszych stołków. Robimy, co możemy abyście mogli mile spędzać czas na naszych stronach. Doceńcie to chociażby poprzez raportowanie niezgodnych z regulaminem postów lub poprzez “niekarmienie trolla”.

—

IT-Blog – Blog zawierający nowości oraz przemyślenia z zakresu IT. Częste aktualizacje!

http://it-blog.com.pl

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Inne ciekawe wpisy z tej grupy:

• Jak skutecznie przeszukiwać fora dyskusyjne?
• Najprostrze i najszybsze pobieranie z wrzuty.
• Warianty optymalizacji działania serwera
• Warszawa -plan
• Crm system

Nie od dziś wiadomo, że wszelkiego rodzaju dyskusje prowadzone na forach internetowych stanowią bardzo dobre źródło informacji. Z pewnością wpływa na to ogromna liczba i różnorodność wątków oraz postów na forach dyskusyjnych. No dobrze. Ale jak odnaleźć te cenne dla nas informacje?

Mamy kilka sposobów do wyboru. Możemy zarejestrować się na forum związanym z tematyką jaka nas interesuje, zadać pytanie i czekać aż ktoś udzieli nam odpowiedzi. Ale po co? Skoro informacja której szukamy może już być gdzieś w internecie? W celu jej odnalezienia powinniśmy skorzystać z wyszukiwarki. Większość internautów przeszukuje fora dyskusyjne za pomocą Google lub innej “ogólnej” wyszukiwarki. Jednak wyniki wyszukiwania mogą być w tym przypadku dość nieprecyzyjne. Nawet jeżeli dodamy do szukanej frazy słowo forum bądź forum dyskusyjne często na pierwszej stronie wyników wyszukiwania otrzymamy jakieś “śmieciowe strony” w ogóle nie zawiązane z tym czego poszukujemy. Tradycyjne wyszukiwarki przysparzają sporych problemów z wyszukiwaniem określonego rodzaju informacji. Część użytkowników internetu dostrzega jednak niską jakość wyników zwracanych przez tradycyjne wyszukiwarki i poszukuje nowszych, bardziej precyzyjnych narzędzi. Takim właśnie narzędziem jest wyszukiwarka Boardreader.com. Ten istniejący już od niemal dekady serwis umożliwia internaucie przeszukiwanie zasobów świaowych grup dyskusyjnych. Wyszukiwarka jest prosta w użyciu i posiada kilka ciekawych funkcji. Niestety serwis jest w języku angielskim i przyda się raczej tylko tym osobom co ten język znają. W polskim internecie pojawiło się ostatnio bardzo podobne narzędzie. Serwis www.abcforum.pl umożliwia przeszukiwanie forów dyskusyjnych. Wyszukiwarka ta cechuje się przejrzystością i precyzją. Korzystanie z niej jest niezwykle proste i efektywne. Chcąc przeszukać fora internetowe wystarczy wpisać szukane słowo lub frazę. Serwis korzysta z usługi Google Custom Search Engine i swoim wyglądem przypomina w dość dużym stopniu tradycyjne Google więc niemal każdy internauta szybko powinien przyzwyczaić się do wyglądu wyszukiwarki i sposobu jej działania. Ze względu na to, że zasoby forów dyskusyjnych są bardzo dobrym źródłem różnego rodzaju informacji powyższą wyszukiwarkę można śmiało polecić każdemu internaucie

—

Janusz Pospieszalski

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Inne ciekawe wpisy z tej grupy:

• W Internecie trwa wojna?
• Najprostrze i najszybsze pobieranie z wrzuty.
• Warianty optymalizacji działania serwera
• Warszawa -plan
• Crm system

Inne ciekawe wpisy z tej grupy:

• Obecnie przyszłością są kamery przemysłowe.
• Systemy alarmowe do monitoringu obiektów
• Lubin to ośrodek miejski, gdzie każdy może znaleźć coś dla siebie
• Z przewodnikiem po europie
• Kłopoty sąsiadów mogą ci odebrać szansę na kredyt

Rozpoczął się właśnie burzliwy okres planowania wyjazdów na urlopy. Cały rok jaki do tej pory poświęciliśmy pracy idzie w niepamięć, gdyż rozpoczynają się wakacje. Wszyscy marzymy o ciekawych podróżach, pełnych przygód i atrakcyjnych miejscach. Nasz stary kontynent otwiera przed nami niezliczone bogactwo kultury, tradycji, a także dziedzictwo historii jak i przyrody. Po co więc udawać się do miejsc oddalonych o tysiące kilometrów skoro Europa jest taka piękna. Ważne jest tylko, aby odpowiednio zaplanować sobie trasę wycieczki. Internetowy przewodnik po Europie może okazać się w tym celu bardzo przydatny. Obranie odpowiedniego planu jest bardzo istotne, jeśli chcemy zahaczyć o kilka krajów Europy jednocześnie. Z przewodnikiem po Europie łatwo można wybrać te miejsca, które warto zobaczyć.

Inne ciekawe wpisy z tej grupy:

• Obecnie przyszłością są kamery przemysłowe.
• Systemy alarmowe do monitoringu obiektów
• Lubin to ośrodek miejski, gdzie każdy może znaleźć coś dla siebie
• notesy paperblanks
• Kłopoty sąsiadów mogą ci odebrać szansę na kredyt

Takie informacje to nie tylko ciekawostki. Fakt, czy w naszym sąsiedztwie ludzie rzetelnie spłacają zadłużenie i czy bezrobocie idzie ostro w górę przekłada się na ocenę ryzyka kredytowego przeprowadzaną w bankach (scoring) – ma znaczenie dla wysokości i ceny kredytu, jaki ewentualnie może dostać klient, a przede wszystkim dla faktu, czy w ogóle go dostanie.

Modele scoringowe banków z roku na rok są coraz bardziej rozwinięte, rośnie baza zebranych przez nie doświadczeń, również tych nie najlepszych. Choć przy ocenie wniosku kredytowego wciąż na pierwszym planie są dochody zainteresowanego, jego zobowiązania i historia kredytowa, to nowoczesny model scoringowy wyłapuje też powiązania logiczne różnych zdarzeń czy doświadczeń. Na ich podstawie wydaje rekomendacje, czy kredytu udzielić czy nie. I niestety dla mieszkańców regionów z trudną sytuacją często nie jest ona wcale korzystna. Tym bardziej, że od jesieni ubiegłego roku banki zaczęły mocno różnicować swoje modele scoringowe dla kredytów gotówkowych.

Jeśli szukamy informacji o nieruchomościach w Rzeszowie lub Kielcach (wpisując, np. „nieruchomości Kielce”), nie musimy obawiać się o nasze możliwości kredytowe. Jednakże

Ślązakowi i mieszkańcowi okolic Szczecina lub Świnoujścia może być trudniej o kredyt niż Tobie.

Choć w bankach tego nie usłyszymy…

Inne ciekawe wpisy z tej grupy:

• Obecnie przyszłością są kamery przemysłowe.
• Systemy alarmowe do monitoringu obiektów
• Lubin to ośrodek miejski, gdzie każdy może znaleźć coś dla siebie
• notesy paperblanks
• Z przewodnikiem po europie

Przeciętny posiadacz komputera lub laptopa nie interesuje się tym czy antywirus jest zaktualizowany, czy tym jakie niepotrzebne śmieci zajmują dysk. Po jakimś czasie dochodzi do pierwszych problemów.

System nie chce się uruchamiać, pojawiają się błędy systemowe i taki użytkownik jest zmuszony prosić o pomoc w naprawie. Uważam, że zapamiętanie prostych zasad i nauczenie się obsługi kilku programów jest w zasięgu możliwości większości użytkowników. Wystarczy tylko chcieć…

Twój komputer jest nieustannie narażony na ataki, dlatego zainstalowanie programu antywirusowego, a później pamiętanie o aktualizacji jest tak istotne. Jeśli tego nie robisz Twój komputer może szybko przestać pracować tak jak powinien, co w konsekwencji może prowadzić do reinstalacji systemu. Jaki program antywirusowy wybrać?

Osobiście mogę polecić Avast Free Antivirus. Jest skuteczny, szybko skanuje i pozwala to oszczędzić sporo czasu. Natomiast długie skanowanie to problem Aviry, która co prawda jest skuteczna, ale poświęcanie prawie 2 godzin na skanowanie potrafi skutecznie zniechęcić.
Na ochronę składa się także zapora ogniowa, tzw firewall. Jego brak może spowodować, że informacje z Twojego komputera przedostaną się do sieci. Przykładowo ktoś może wykraść Twoje hasła i przejąć kontrolę nad komputerem. Na potrzeby zwykłego użytkownika wystarczy zapora dołączona do Windowsa, jednak jest uważana za dość słabą ochronę.
Mam znajomych, którzy nie przejmują się za bardzo ochroną swojego komputera. System alarmuje ich o braku ochrony, lecz oni bagatelizują sprawę. Sprzęt już raz przeszedł gruntowną naprawę z tego powodu, ale czy oni wyciągnęli jakieś wnioski?

—

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Inne ciekawe wpisy z tej grupy:

• O Spamie słów kilka
• Obecnie przyszłością są kamery przemysłowe.
• Bezpieczeństwo: 10 błędów, za które płacą pracodawcy
• Polityka bepieczeństwa
• Warianty optymalizacji działania serwera